Napisane przez Piotr Strojnowski. Wysłane Alkoholizm

Udostępnij
0
(0)
Oceń

Ocena:

Dotychczas brak głosów! Oceń ten post jako pierwszy.

Alkoholizm to poważna, chroniczna i potencjalnie śmiertelna choroba, która destrukcyjnie wpływa na życie uzależnionego. Wraz z rozwojem kolejnych faz uzależnienia chory traci kontrolę nad nałogiem, a cała jego aktywność skupiona jest na pozyskiwaniu kolejnych dawek alkoholu i wprawianiem się w stan upojenia alkoholowego. Alkoholizm jest chorobą, która może być leczona. Możliwe jest to przez wdrożenie leczenia odwykowego. Pierwszym etapem leczenia jest detoks organizmu z substancji toksycznych, czyli alkoholu etylowego. Po oczyszczeniu organizmu z trujących substancji konieczne jest rozpoczęcie terapii odwykowej, która odbywa się w formie terapii grupowej i psychoterapii indywidualnej. Niemniej jednak nawet zakończone sukcesem leczenie i terapia odwykowa nie gwarantują powrotu do nałogu. Nawet długoletni okres abstynencji bowiem może zakończyć się sięgnięciem po alkohol i nawrotem choroby. Należy zatem wskazać, że trudna jest nie tylko decyzja o podjęciu detoksu i leczenia, ale również czas po wyjściu z ośrodka i dalsze trzeźwienie alkoholika. W tym czasie pojawić się może osłabienie motywacji co do dalszego utrzymywania abstynencji i pozostawania w trzeźwości. Wówczas może pojawić się efekt sufitowy. Na czym zatem polega efekt sufitowy?

CO TO JEST EFEKT SUFITOWY? – DEFINICJA

Efekt sufitowy, nazywany również jako efekt pułapowy, to określenie, które używane jest odniesieniu do czasu abstynencji. Utrzymywania trzeźwości od alkoholu etylowego określane jest jako okres trzeźwienia alkoholika. Efekt sufitowy pojawia się zazwyczaj wraz ze spadkiem motywacji i poczuciem bezsensu co do własnych starań alkoholika, by wyjść z nałogu i pozostać w trzeźwości. Związane jest to bezpośrednio z faktem, że na w początkowym okresie po odbytym leczeniu i terapii odwykowej alkoholik jest pełen wiary i motywacji, co do słuszności swoich decyzji. Dodatkowo, ma dużo motywacji i przejawia chęć zmiany własnej sytuacji, dąży bowiem do normalnego życia i funkcjonowania w społeczeństwie. Głęboko wierzy w sens swoich starań i wierzy, że uda mu się utrzymać trzeźwość. Co więcej, satysfakcję sprawia mu każdy dzień utrzymania abstynencji, z kontrolą nałogu i odmawianiem picia. Takie mały sukcesy są siłą napędową i osobistym triumfem nad chorobą alkoholową. Niemniej jednak z czasem silna wola i motywacja do dalszych zmian ulegają osłabieniu. Związane jest to z pojawieniem się trudności, wątpliwości, a także pokus w postaci pijących kolegów czy spotkań towarzyskich przy alkoholu. Dodatkowo wytrwanie w abstynencji utrudniają pojawiające się problemy i trudności związane z normalnym funkcjonowaniem w społeczeństwie. Alkohol etylowy bowiem dotychczas służył jako forma środka uspokajającego i rozładowującego napięcie emocjonalne, a także sposób rozwiązywania problemów. A ta powoduje bezpośrednie obniżenie motywacji i niejako spoczęcie na laurach. W alkoholiku powoli rodzi się błędne przekonanie, że jest w stanie kontrolować swoje zachowanie, potrafi zapanować nad chorobą i ilościami wypijanego alkoholu. Sytuacja ta niesie za sobą duże ryzyko i prawdopodobieństwo, że chory sięgnie po alkohol i powróci do picia. Uzależniony bowiem jest przekonany o tym, że zrobił wszystko, co można było zrobić, by wyjść z nałogu i odzyskać kontrolę nad własnym życiem. Wyjście z alkoholizmu to jednak długotrwały i trudny proces, który nierzadko trwa przez całe życie. Sytuacja, w której chory przekonany jest, że na danym etapie zrobił już wszystko, powinna stanowić motywację do podjęcia kolejnych wyzwań i przejścia niejako „piętro” wyżej – przekroczenie sufitu i dalsze wyznaczanie celów w walce z chorobą. Niektórzy alkoholicy jednak osiągając dany pułap spoczywają na laurach i uważają że na tym etapie leczenie jest zakończone, co równoznaczne jest z odzyskaniem kontroli nad chorobą alkoholową.

EFEKT SUFITOWY W TRZEŹWIENIU

Efekt sufitowy zgodnie ze statystykami pojawia się praktycznie u każdego abstynenta. Wytrwanie w abstynencji bowiem wiąże się ze zmaganiem się z trudnościami życia codziennego. Sytuacje te powodują, że trzeźwiejący alkoholik czuję się apatyczny, poirytowany i zły, nie dostrzega również żadnych pozytywów swojego działania. Motywacja do wytrwania w trzeźwości stale maleje, a dodatkowo pojawia się pokusa, by powrócić do picia alkoholu. Na tym etapie wytrwanie w abstynencji wydaje się ciężarem nie do udźwignięcia. Warto również wskazać, że efekt sufitowy może pojawić się także u osób, które pozostają długotrwale w abstynencji.

Efekt sufitowy w psychologii określany jest jako znaczne osłabienie motywacji w wytrwaniu w abstynencji od alkoholu etylowego. Warto wskazać, że pomoc trzeźwiącemu alkoholikowi jest możliwa. Jednak aby była ona skuteczna, konieczna jest świadomość istnienia efektu sufitowego, poznania metod przeciwdziałania jego występowaniu oraz sposobów uchronienia alkoholika przed niebezpiecznym zjawiskiem. Należy zatem podkreślić, że kompleksowe, holistyczne podejście do choroby alkoholowej – łącznie z możliwością wystąpienia efektu sufitowego, może przynieść skuteczne rezultaty leczenia i zaprocentować życiem w ciągłej abstynencji i utrzymaniu trzeźwości. Warto jednak wskazać, że niebagatelną rolę w utrzymywaniu trzeźwości odgrywają najbliżsi, którzy wspierają i motywują do działania.

Piotr Strojnowski

O autorze: Piotr Strojnowski

Piotr Strojnowski jest dyplomowanym instruktorem terapii uzależnień. Ukończył Studium Terapii Uzależnień na Uniwersytecie Zielonogórskim w dziedzinie leczenia narkomanii oraz Studium Terapii Uzależnień i Studium Pomocy Psychologicznej w Instytucie Psychologii Zdrowia w Warszawie.

Skuteczne
leczenie
uzależnień

Już dzisiaj skorzystaj z konsultacji terapeutycznych.

OŚRODEK LECZENIA
UZALEŻNIEŃ MEDJOL

Trakt Pułaskiego 15,
05-530 Czersk

BIURO MEDJOL

Domaniewska 17/19 lokal 133
02-672 Warszawa